همانگه بسنده است بادی بگاه

درآید « سراکوش » را برکنار

دگرکارگفتا تمام است ؟ گفت

نه زآنروکه با آب و بادیم جفت

که تا خاک « کارتاژ» باز است راه

کنون ، گفت بر بندگان شه ، درست

که ما جمله گیتی بخواهیم جست