که تا خاک « کارتاژ» باز است راه

دگرکارگفتا تمام است ؟ گفت

نه زآنروکه با آب و بادیم جفت

همانگه بسنده است بادی بگاه

کنون ، گفت بر بندگان شه ، درست

که ما جمله گیتی بخواهیم جست

برانیم تا دامن قیروان