برانیم تا دامن قیروان

که تا خاک « کارتاژ» باز است راه

کنون ، گفت بر بندگان شه ، درست

که ما جمله گیتی بخواهیم جست

به صحرای « لیبی » و ریگ روان

به مصر و حجاز اندر آییم تنگ

وز آن پس بتازیم تا رودگنگ