زان کرده پشیمان شد و بخشود گنهشان

دست و سرشان کوفت به پنجاه لگد بر

چندان که ز تنشان خوی و خون رفت به یکبار

وانگاه نگه کرد بدان حال تبه شان

وآورد ز چرخشت سوی خفتنگه شان

بر روی فرو بست ز هر بیهده رهشان

می داشت نهان زیدر تا یک دو سه مه شان