« خاک راهی که بر آن می گذری ساکن باش »

بگذر از خطه تبریز و مقام شهداش

بشنوآن قصه جانسوز و دل از غم بخراش

اندر آن خطه پس از آن کشش و آن پرخاش

« که عیو ن است و جفون است و خدود است و قدود»

شاه یک دل نشد وکار هباگشت و هدر

ملت خسته ، درین مرحله کن فکر دگر