کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 33

پای امید منه بر در شاه خود سر

شاعرملک الشعرای بهار

اثرپند سعدی

قالبمسمط

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

30
« که عیو ن است و جفون است و خدود است و قدود»
#
31
شاه یک دل نشد وکار هباگشت و هدر
#
32
ملت خسته ، درین مرحله کن فکر دگر
#
33
پای امید منه بر در شاه خود سر
انتخاب‌شده
34
« دست حاجت چو بری ییش خداوندی بر»
#
35
« که کریم است و رحیم است و غفوراست و ودود»
#
36
شاه خود کیست بدین کبر و عنانیت او
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 33 از «پند سعدی» است.