فر تو پیشی گرفت از امرای سلف

این همه فر و جلال برتو خدا خواسته

می نتوان با خدای دم زدن از چند و چون

تا تو گرفتی قبول از علمای نجف

نصرت و اقبال و جاه پیش تو بربست صف

گشته به تیر بلا سینه خصمت هدف

دوران دوران تو است شاد زی و لاتخف