گویم ای واعظ دهانت را لئیمان دوختند

او بخارد گردن و ریش و ذقن ، من با کیم

گویمش باید بپوشانی کفن بر دشمنان

باز می پوشد به عاشورا کفن ، من با کیم

او همی بلعد ز بیم آب دهان ، من با کیم

گویم ای آخوند خوردند این شپش ها خون تو

او شپش می جوید اندر پیرهن ، من با کیم