خورده مسکین پاره های سنگ و ضربت های چوب

هم به پهلویش سگی زار و نزار

خفته در آغوش هم همچون دو یار

سگ دویده روز تا شب از شمال و از جنوب

استخوان خشک هم یخ بسته زیر خاکروب

آن یتیم بی پدر هم پرسه کرده تا غروب

آخر شب این دو بدبخت نژند