یا هجاپرداز یا رند غزلخوان دیده ای

راست پرسم راستگو، ماننده صدقی جمیل

کی وطن خواهی سخن گستر به دوران دیده ای

زان کسان نشنیده ای الا نشید مدح و فخر

بگذر از بوطیب و بربند چشم از بوالعلا

گر به حکمت شعرهایی چند از ایشان دیده ای

زان حکیمان کهن کی چون طهاوی شعر نو