مرثیت گویم من اندر ماتمش ، ای داد من

وصف ها گوید ز لطف دامن البرز، او

شعرها خوانم به وصف دجله بغداد من

کی کمان بردم ذهاوی جان سپارد وانگهی

از کفم یاری چنان این چرخ کج بنیاد برد

داغ ها دارم به دل زین چرخ کج بنیاد من

غم مخور ای دل که خوب و زشت عالم بگذرد