از کفم یاری چنان این چرخ کج بنیاد برد

شعرها خوانم به وصف دجله بغداد من

کی کمان بردم ذهاوی جان سپارد وانگهی

مرثیت گویم من اندر ماتمش ، ای داد من

داغ ها دارم به دل زین چرخ کج بنیاد من

غم مخور ای دل که خوب و زشت عالم بگذرد

سور و ماتم هر دو بر فرزند آدم بگذرد