زندگی گر بهر این ده روز ناچیز است و بس

سور و ماتم هر دو بر فرزند آدم بگذرد

آنچه بگذشته است ، وهم است آنچه آینده است وهم

زندگانی یک دمست آن هم دمادم بگذرد

به که انسان زود از این مطموره غم بگذرد

ور کمالی هست نفس آدمی را در قفا

خود همان بهتر کز این در شاد و خرم بگذرد