شاپور چنان بود، برکلب حسن چه

گشتاسب سرپادشهان بود، به من چه

دندان به دهن چه

ور توسن شاپور، جهان بود به من چه

جانا، تو چه هستی ؟ اگر آن بود، به من چه

ای وای دریغا که وطن مرد ندارد

کس درد ندارد