فکر عصیان زده مستاصل

غم و شادی خوش و ناخوش بد و خوب

نکندکوکبه صبح دگر

در برم جلوه ، نه تشییع غروب

محو گرداب یکی روح عظیم

چون یکی کشته بشکسته دکل

پیش امواج حوادث تسلیم