وان معشوق نادرتر کز او آتش فروزانست

نباشد این چنین شهری ولی باری کم از شهری

که در وی عدل و انصافست و معشوق مسلمانست

که این سو عاشقان باری چو عود کهنه می سوزد

خداوندا به احسانت به حق نور تابانت

مگیر آشفته می گویم که دل بی تو پریشانست

تو مستان را نمی گیری پریشان را نمی گیری