خداوندا به احسانت به حق نور تابانت

که در وی عدل و انصافست و معشوق مسلمانست

که این سو عاشقان باری چو عود کهنه می سوزد

وان معشوق نادرتر کز او آتش فروزانست

مگیر آشفته می گویم که دل بی تو پریشانست

تو مستان را نمی گیری پریشان را نمی گیری

خنک آن را که می گیری که جانم مست ایشانست