هست دهلیزی اندرین جا نیز

تنگ و تاریک چون دل دشمن

روز و شب هم در آن سیاه مغاک

آب پاشند تا شود نمناک

کلبه ها هست در بن دهلیز

چون شود در به روی کس بسته

ریه زان بستگی شود خسته