ناف شهر ری است و شارع عام

دهدم دردسر مدام عذاب

بس که بیگاه می پرم از خواب

چشم انداز من زگوشه بام

های وهو یی که اندرین ماوی است

به خدا گر به محشرکبری است

پر الا لا وگیرودار و غلو