می دهند از غریو رعدنشان

پر الا لا وگیرودار و غلو

چون گه جنگ رسته اردو

بانگ گردونه های آب فشان

لیک رعدی که بیخ گوش بود

بام تا شام در خروش بود

دم بدم رعد و برق ولوله است