دم بدم رعد و برق ولوله است

می دهند از غریو رعدنشان

لیک رعدی که بیخ گوش بود

بام تا شام در خروش بود

متصل در اطاق زلزله است

من که بودم انیس خاموشی

بود با خلوتم هم آغوشی