زشت باشد اگر چه محترمست

من بخفتم به حجره دیگر

گفتم این قطعه را به خواب اندر:

زن که دربینیش نم و ورمست

تنگ خفتن چه سود با جبریل

در بن گوش ، صور اسرافیل

شب چو در این اطاق گردآلود