تنگ خفتن چه سود با جبریل

گفتم این قطعه را به خواب اندر:

زن که دربینیش نم و ورمست

زشت باشد اگر چه محترمست

در بن گوش ، صور اسرافیل

شب چو در این اطاق گردآلود

می جهیدم ز خواب زودا زود