می جهیدم ز خواب زودا زود

تنگ خفتن چه سود با جبریل

در بن گوش ، صور اسرافیل

شب چو در این اطاق گردآلود

یادکردم ز قصه دیرین

ساختم این حکایت شیرین

راستی جای پرهیاهوئیست