چیست جز باد کرده در انبان

بشنو این نکته را و دار بهاد

ور ز من نشنوی شنو ز استاد

« کانچه را نام کرده ای وجدان

نیک بنگر بدو که بی کم و بیش

چون هریسه است و آبدیده سریش

چون کشی ، ریش احمق است دراز