چهل و نه گذشت با اکراه

عمر بود این که رفت ، سال نبود

پنج مه زان به حبس و خون جگری

هفت ماه دگر به دربه دری

بر سرم پنجه می زند پنجاه

سر ز پنجه گرفته ام به دو دست

کاهنین پنجه اش تا شست