بر سرم پنجه می زند پنجاه

پنج مه زان به حبس و خون جگری

هفت ماه دگر به دربه دری

چهل و نه گذشت با اکراه

سر ز پنجه گرفته ام به دو دست

کاهنین پنجه اش تا شست

نرسد عمر من به شصت یقین