آمد و خواست عذر رفته بسی

لب چو از قند یار بوسه گشاد

تلخی این سفر برفت از یاد

پس چندی ، از انحصارکسی

گشت خستو که آن پلید نژاد

زر ما برده از ره بیداد

شیشه های شراب را آورد