زین حرام ای رفیق دست بدار

روزه بگشود بر چنان افطار

یافت با لاشه مرد را، یاری

گفت زنهار! مرد و مرداری

تا دهد خوشه حلالت بار

گفت کم گوی از حرام و حلال

کار جانست ، نیست فرصت قال