هرچه آنجا خروس بدکشتند

یاوه گوی و فراخ حلقومست

داد فرمان به مهتر و پاکار

کز خروسان برآورند دمار

خاک با خونشان بیاغشتند

نیمشب خواجه چون به بستر خفت

با ندیمی از آن خویش بگفت