تا بسوزند این خسان

سفته و کاواک گردد جایشان

پس برون آریم از آنجا نفت و قیر

آتش اندر وی زنیم آنگه به تیر

گوی تا در نیمه شب شبخون کنیم

دشت را از خونشان گلگون کنیم

کودکانشان را بدرانیم تن