مصرع نخست · شماره 2
امیدت به دادار دارنده بند
شاعرملک الشعرای بهاراثرفقره ۹ - باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود....
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 2 از «فقره ۹ - باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود....» است.