با جاروی مژگون سر راه تو ره رفتم

تا زور دری تیز بزن بازوی صیاد

مو کفتر جون سختم و آسون نمیفتم

گفتم که بپایت نخلد خار و مو امشو

دیشو بخیال صدف سینه صافت

تا وقت سحر مروری اشک مسفتم

همدوش بهارم مو که هم جفتم هم طاق