تا وقت سحر مروری اشک مسفتم

گفتم که بپایت نخلد خار و مو امشو

با جاروی مژگون سر راه تو ره رفتم

دیشو بخیال صدف سینه صافت

همدوش بهارم مو که هم جفتم هم طاق

در بی طقتی طاقم و با یاد تو جفتم