از بر پرتو ماه تابان

که کشیدم ز بیم تو فریاد ؟

دم ، که لبخنده های بهاران

بود با سبزه ی جویباران

در بن صخره ی کوهساران

هر کجا ، بزم و رزمی تو را بود

بلبل بینوا ناله می زد