دیده از سوز دل خواب رفته

قطره ی اشکی ایا تو ، یا غم ؟

یاد دارم شبی ماهتابی

بر سر کوه نوبن نشسته

دل ز غوغای دو دیده رسته

باد سردی دمید از بر کوه

گفت با من که : ای طفل محزون