گفت با من که : ای طفل محزون

دیده از سوز دل خواب رفته

دل ز غوغای دو دیده رسته

باد سردی دمید از بر کوه

از چه از خانه ی خود جدایی ؟

چیست گمگشته ی تو در این جا ؟

طفل ! گل کرده با دلربایی