یک دمم که چو برقی سر اید

عاشقا ! من همان ناشناسم

آن صدایم که از دل بر اید

صورت مردگان جهانم

قطره ی گرم چشمی ترم من

چه در آن کوهها داشت می ساخت

دست مردم ، بیالوده در گل ؟