لیک افسوس ! از آن لحظه دیگر

قطره ی گرم چشمی ترم من

چه در آن کوهها داشت می ساخت

دست مردم ، بیالوده در گل ؟

سکنین را نشد هیچ حاصل

سالها طی شدند از پی هم

یک گوزن فراری در آنجا