گل ، ز یک تندباد است بیمار

عاشق : ای فسانه ! خسانند آنان

که فروبسته ره را به گلزار

خس ، به صد سال طوفان ننالد

تو مپوشان سخن ها که داری

تو بگو با زبان دل خود

هیچکس گوی نپسندد آن را