تو مپوشان سخن ها که داری

که فروبسته ره را به گلزار

خس ، به صد سال طوفان ننالد

گل ، ز یک تندباد است بیمار

تو بگو با زبان دل خود

هیچکس گوی نپسندد آن را

می توان حیله ها راند در کار