باد سرد از برون نعره می زد

که یکی پیرزن روستایی

پنبه می رشت و می کرد زاری

خامشی بود و تاریکی شب

آتش اندر دل کلبه می سوخت

دختری ناگه از در درآمد

که همی گفت و بر سر همی کوفت