دختری ناگه از در درآمد

خامشی بود و تاریکی شب

باد سرد از برون نعره می زد

آتش اندر دل کلبه می سوخت

که همی گفت و بر سر همی کوفت

ای دل من ، دل من ، دل من

آه از قلب خسته بر آورد