ای دل من ، دل من ، دل من

آتش اندر دل کلبه می سوخت

دختری ناگه از در درآمد

که همی گفت و بر سر همی کوفت

آه از قلب خسته بر آورد

در بر ما درافتاد و شد سرد

این چنین دختر بیدلی را