من گل عشقم و زاده ی اشک

روشنی جهانی منم ، من

من ، فسانه ، دل عاشقانم

گر بود جسم و جانی ، منم ، من

یاد می آوری آن خرابه

آن شب و جنگل آلیو را

که تو از کهنه ها می شمردی