یاد می آوری آن خرابه

من ، فسانه ، دل عاشقانم

گر بود جسم و جانی ، منم ، من

من گل عشقم و زاده ی اشک

آن شب و جنگل آلیو را

که تو از کهنه ها می شمردی

می زدی بوسه خوبان نو را ؟