دل ز کف دادگان ، وارمیده

عاشق : کوهها راست استاده بودند

دره ها همچو دزدان خمیده

افسانه : آری ای عاشق ! افتاده بودند

داستانیم از آنجاست در یاد

هر کجا فتنه بود و شب و کین

مردمی ، مردمی کرده نابود