من پی دل کنون بی قرارم

چشم بیند ، ولی خیره خیره

پر ز حیرانی و ناگواری

ناشناسی دلم برد و گم شد

لیکن از مستی باده ی دوش

می روم سرگران و خمارم

جرعه ای بایدم تا رهم من