عاشق : لیک افسوس ! چون مارم این درد

وز گذشته میاور دگر یاد

که بدین ها نیرزد جهانی

که زبون دل خودشوی تو

می گزد بند هر بند جان را

پیچم از درد بر خود چو ماران

تنگ کرده به ان استخوان را