گله ی ما ، همه رفته از پیش

ما ، شماله به کف ، در بر هم

کوه ها ، پهلوانان خودسر

سر برافراشته روی در هم

تا دم صبح می سوخت آتش

باد ، فرسوده ، می رفت و می خواند

مثل اینکه ، در آن دره ی تنگ